Haberdefteri
Kuraja sterydami nie przyniosła żadnego efektu i po 3 miesiącach wycofano się z tej terapii. Następnie stosowano leczenie dożylnymi immunoglobulinami oraz plasmaferezą zgodnie z przyjętymi schematami, z niewielkim efektem. W ciągu następnych 3 lat pacjentak przestała reagować na oba typy terapii. Zdecydowano się włączyć azathioprynę, którą odstawiono po 21 dniach z powodu hepatotoksyczności. Kolejnym lekiem był cyklofosfamid, który podawano 1 dawce 1g/m przez 4 miesiące, również nie uzyskano efektu terapeutycznego.
Po 3 latach od rozpoczęcia choroby, w czerwcu 1996r.
Nie wiemy dlaczego nie wykryliśmy analogicznych zmian w naszym badaniu. Możliwe, że patologia wzgórza i jąder podstawy może być wyraźniejsza u pacjentów Z EB dotkniętych schorzeniem w większym stopniu. Niemniej jednak ta ewentualność nie może zostać wykluczona bez porównania obrazów PET grup pacjentów o różnym nasileniu dolegliwości u których zostanie przeprowadzona standaryzowana punktowa ocena zaawasowania schorzenia.
Metody: Autorzy przeanalizowali 33 epizody RSE leczone cIV-MDZ w oddziale intensywnej opieki neurologicznej (autorów) w ciągu 6 lat. Wszyscy pacjenci byli monitorowani ciągłym EEG (cEEG). Prędkość wlewów MDZ była miareczkowana w celu wyeliminowania aktywności napadowej zarówno klinicznie jak i w zapisie EEG. cIV-MDZ były odstawiane po 24h od ustąpienia aktywności napadowej. Odnotowano przypadki [wstępnego niepowodzenia leczenia] (napady 1-6h po włączeniu cIV-MDZ), [napady podczas leczenia] (po 6h terapii), [napady po zakończeniu leczenia] (w
haberdefteri 48h po przerwaniu leczenia), [ostateczne niepowodzenie leczenia] (częste napady, które prowadziły do leczenia pentobarbitalem i propofolem).
podsumowanie eas Jezdnia efektowna ciekawie pisze smaczne wierszyki.